21/02/2026 Dag 11 Een gedicht
Onze laatste dag in dit mooie land,
begon met een wandeling naar het strand.
Langs de weg stonden koeien en geiten in de rij,
en Griet vertelde honderduit, blij en vrij.
We zwommen samen in de zee,
Charlotte nam mooie schelpen mee.
Tegen huwelijksaanzoeken zeiden wij “nee”,
in België zijn we gelukkig met z’n twee.
Aan de ronde tafel in de lodge bij elkaar,
bespraken we wat was en wat nog komt dit jaar.
We blikten terug, maar ook vooruit,
naar een werkjaar vol nieuw geluid.
Om vijf uur kwam het busje ons halen,
dat afscheid deed ons toch wat balen.
Nog een stop bij Kalifa, zorgzaam en fijn,
zijn dankwoorden zullen niet snel vergeten zijn.
Op de luchthaven zwaaiden we Karemo en Ousman uit,
de check-in ging goed vooruit.
Met een drankje en nootje in de avondzon,
deed Lieve een knieval, het leek wel een gebed dat begon.
Dankbaar voor alle wat dit avontuur ons gaf
sloten we samen onze werkreis af.
Herinneringen om te koesteren, warm en klein,
een ervaring om voor altijd dankbaar te zijn.
