Dag 9: een mooie afsluiter!

‘De ochtendstond heeft goud in de mond’  denken Karen en Griet als zij er ‘s morgens vroeg op uit trekken. Vandaag ging hun wandeltocht richting zee.  Het werd een geweldige en prachtige ervaring. Ze kwamen oren en ogen tekort.

Na het ontbijt reden we met z’n allen een laatste keer naar Hope Nursery School. Daar wachtte ons een fijne schoolstart :

• kinderen stonden klaar op hun stip om rustig de klas binnen te gaan
• de kookmama’s hadden het pannenkoekendeeg (lees smoutebollendeeg) reeds gemaakt.
• de tuinman was de moestuin aan het sproeien.
• de kookpot voor de pannenkoeken kreeg een poetsbeurt

Wij keken waar we konden helpen en splitsten ons op:

• Lief, Aaron en Griet hielpen bij het uitschuren van de aangekoekte, zwarte kookpotten
• Ingrid, Karen, Ina, Sofie en Annelies organiseerden een cleaning day in en rond de school. Zij kregen de hulp van onze chauffeur en de voorzitter van het oudercomité. Deze laatste is de aannemer van de rioleringswerken die we lieten uitvoeren. Hij zal de schooltuin voorzien van een sorteereiland.
• De schooldirecteur vroeg medische bijstand voor een kleuter met brandwonden. Annelies en Lief schoten in actie en bezochten & verzorgden beide verbrande voeten van dit dappere meisje. Griet, Karen en Sofie liepen naar het Health Centre 500 m verder en haalden pijnstilling, kompressen en windels voor de verdere verzorging. De vader ontving van ons geld om extra brandwondenzalf aan te kopen.
• Na overleg met het schoolhoofd, overhandigden we schoolgeld aan de tuinman voor zijn dochter van 13 jaar.

De schooldag eindigde met het smullen van versgebakken smoutebollen.

De terugweg verliep minder vlot dan gewoonlijk door een vastgereden vrachtwagen. Gelukkig konden Karen en Griet, dankzij hun dagelijkse ochtendwandelingen, onze chauffeur toch naar de lodge loodsen via smalle, zanderige wandelwegen.

Met tromgeroffel kondigen we aan dat de kogel door de kerk is: 

DE AANBOUW AAN DE CONCIËRGEWONING IS EEN FEIT. 

De werken starten over twee weken. 

We eindigen deze werkreis met een warm gevoel in ons hart en kijken uit naar de volgende.

Little things make big things happen.