Voor de laatste keer stonden we vroeg op, namen een ontbijt en stapten het busje op, zonder koffie of thee gedronken te hebben (Gambia was er nog niet klaar voor), richting het schooltje van Sifoe. Deze keer kon een ander derde leerjaar genieten van onze hulp. Tranen kregen we allen in de ogen tijdens het afscheidslied van deze klas.
Om 11u was het tijd om te bidden maar niet voor ons. Wij werkten met enkele ijverige leerlingen verder aan de vriendschapsbandjes. Tijdens onze gesprekjes met de kinderen kwamen te weten dat in het Mandinka’s ‘Ina’ mama betekent en ‘Baba’ papa. Ina is dus de mama van alle Mandinka-kinderen.
Hierna trokken we te voet naar het Health Center om afscheid te nemen van de Vriesman, die we helaas niet meer zagen.
Om half 5 werden we verwacht bij Kalifa thuis voor een afscheidsmaal. Veel en lekker eten maar vooral heel mooie woorden!








